بسمه تعالی
استفاده صحیح از درآمد حاصل از فروش نفت و گاز
بازگشت دوباره فساد به دستگاه‌های دولتی بعد از انقلاب دلایل مختلفی داشت. یکی از این دلایل، درآمد راحت و بدون زحمت فروش نفت خام بود. وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های مختلف در تلاش بودند که از درآمد نفت، سهم بیشتری کسب کنند. هیچ کس به دنبال راه حل برای کاهش اتکاء به درآمد نفت نبود. به علاوه که راه‌های سوء استفاده از نفت بسیار زیاد بود و دولت‌ها را راحت طلب و بی‌توجه به مسائل مهم کشور و غیر پاسخگو می‌کرد.
با توجه به اینکه نفت موهبتی الهی است، این سؤال مطرح است که چگونه باید از آن خوب استفاده کرد تا برای نسل‌های آینده هم باقی بماند؟ در تغییر نگاه به نفت با توجه به اینکه نفت، ثروت ملی است نباید آن را صرف هزینه‌های جاری کرد، بلکه بایستی نفت، تبدیل به ثروتی ماندگار شود تا دائماً بازتولید گردد، اما چگونگی انجام چنین کار مهم است.
در بند 22 سیاست‌های کلی برنامه پنجم ابلاغی رهبر معظم انقلاب به رئیس جمهور، تدبیری اندیشیده شده که سالانه حداقل 20 درصد از منابع حاصل از صادرات نفت و گاز و فرآورده‌های نفتی به صندوق توسعه ملی واریز گردد تا از محل این صندوق، تسهیلات لازم به بخش‌های خصوصی، تعاونی و عمومی غیر دولتی با هدف تولید و توسعه سرمایه‌گذاری در داخل و خارج کشور ارائه گردد. همچنین قطع وابستگی هزینه‌های جاری دولت به درآمدهای نفت و گاز تا پایان برنامه پنجم در بند 3-22 سیاست‌های کلی برنامه پنجم پیش بینی شده است. هدف و ساختار صندوق توسعه ملی و شیوه‌ی کار این صندوق در ماده 84 قانون برنامه پنج‌ساله پنجم توسعه پیش بینی شده است.
همیشه این مشکلات در طول تاریخ کشورهای نفتی وجود داشته که هنگامی که درآمد نفت افزایش پیدا کرده، به تولیدات داخلی لطمه وارد شده، چون دولت‌ها با عجله با افزایش درآمد نفت، واردات را افزایش داده‌اند و تولید داخلی را فراموش کرده‌اند. وقتی هم که درآمد نفت کاهش پیدا کرده، به طبقات مختلف داخلی جامعه فشار وارد می‌شود. در هر دو حالت به توسعه ضربه می‌خورد و آن را دچار نوسان می‌کند و فساد افزایش می‌یابد.